بازگشت به فرهنگ لغت

lachen

بسامد نوشتاری در dlexDB · ۱۳٬۷۴۸ باربازبینی انسانی نشده

فعل

  • lacht(er/sie/es)

    حال

  • lachte(ich)

    گذشته

  • gelacht

    صفت فعلی گذشته، پرفکت

  • haben

    فعل کمکی، پرفکت

تلفظ IPA
[ˈlaxn̩]
هجابندی
la·chen
فعل

خندیدن

از روی شادی یا سرگرمی با دهان باز صدای خنده درآوردن.

Aus Belustigung mit geöffnetem Mund Laute von sich geben.

  • «بچه‌ها به داستان خنده‌دار می‌خندند.»

    Die Kinder lachen über die lustige Geschichte.