بازگشت به فرهنگ لغت

schnarchen

بسامد نوشتاری در dlexDB · ۲۸۳ باربازبینی انسانی نشده

فعل

  • schnarcht(er/sie/es)

    حال

  • schnarchte(ich)

    گذشته

  • geschnarcht

    صفت فعلی گذشته، پرفکت

  • haben

    فعل کمکی، پرفکت

تلفظ IPA
[ˈʃnaʁçn̩]
هجابندی
schnar·chen
فعل

خر و پف کردن

هنگام خواب با صدای بلند نفس کشیدن.

Im Schlaf laut und geräuschvoll atmen.

  • «برادرم در خواب خر و پف می‌کند.»

    Mein Bruder schnarcht im Schlaf.