schnarchen
بسامد نوشتاری در dlexDB · ۲۸۳ باربازبینی انسانی نشده
فعل
schnarcht(er/sie/es)
حال
schnarchte(ich)
گذشته
geschnarcht
صفت فعلی گذشته، پرفکت
haben
فعل کمکی، پرفکت
- تلفظ IPA
- [ˈʃnaʁçn̩]
- هجابندی
- schnar·chen
فعل
خر و پف کردن
هنگام خواب با صدای بلند نفس کشیدن.
Im Schlaf laut und geräuschvoll atmen.
«برادرم در خواب خر و پف میکند.»
Mein Bruder schnarcht im Schlaf.