weinen
بسامد نوشتاری در dlexDB · ۴٬۳۳۷ باربازبینی انسانی نشده
فعل
weint(er/sie/es)
حال
weinte(ich)
گذشته
geweint
صفت فعلی گذشته، پرفکت
haben
فعل کمکی، پرفکت
- تلفظ IPA
- [ˈvaɪ̯nən]
- هجابندی
- wei·nen
فعل
گریه کردن
- اشک ریختن
اشک ریختن، معمولاً در اثر احساسات.
Tränen vergießen.
«کودک از خوشحالی گریه کرد.»
Das Kind hat vor Freude geweint.