verb (فعل)commonpast (گذشته): ambushedpast participle (مفعولی): ambushed-ing (حال): ambushing3rd (سوم): ambushes
فعل — کمین کردن
کمین کردنحمله غافلگیرانه
گذشته فعل 'ambush': حمله ناگهانی از یک جای مخفیانه.
Past tense of 'ambush': to attack someone unexpectedly from a hidden position.
«سربازان در راه مورد کمین قرار گرفتند.»
“The soldiers were ambushed on their way.”
«شبانۀ گذشته شورشیان به کاروان حمله غافلگیرانه کردند.»
“Rebels ambushed the convoy last night.”