arest
a·rest/əˈrɛst/
noun (اسم)archaicplural (جمع): arests
اسم — بازداشت
بازداشتتوقف
شکل عامیانه یا قدیمی به معنی بازداشت یا نقطه توقف.
A dialectal or archaic form meaning ‘arrest’ or a stopping point.
«مظنون دیشب بازداشت شد.»
“The suspect was taken into arest last night.”
«توقف ناگهانی دستگاه باعث وحشت شد.»
“The sudden arest of the machine caused panic.”