bethel

beth·el/ˈbɛθəl/
bethhouse-elGod
noun (اسم)formalplural (جمع): bethels

اسم — بتل (محل عبادت)

بتل (محل عبادت)

مکانی برای عبادت یا خلوتگاه معنوی، معمولا کلیسا یا محل مقدس.

A place of worship or spiritual retreat, often a church or sacred site.

«جامعه برای نماز در بتل گرد هم آمدند.»

The community gathered at the Bethel for prayer.

«آنها یک بتل بر روی کوه ساختند.»

They built a Bethel on the mountain.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000