conquer
فعل — فتح کردن
با بهکارگیری زور، کنترل یک مکان یا مردم را به دست آوردن.
To gain control of a place or people by using force.
«ارتش پس از نبردی طولانی قلعه را فتح کرد.»
“The army conquered the fortress after a long battle.”
«او بر ترسش از ارتفاع غلبه کرد.»
“He conquered his fear of heights.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی فقط روی بردن مقابل حریف تمرکز است به جای conquer استفاده میشود، اما defeat بر تسلط پس از پیروزی تأکید ندارد.
Common. Can replace 'conquer' when focusing on winning over an opponent, but 'defeat' does not emphasize taking control after the win. Example: 'They defeated the enemy' works, 'They conquered the enemy' implies occupation or control.
رایج/رسمی. برای غلبه بر چالش یا احساسات جایگزین conquer میشود، اما برای تصرف سرزمین نیست.
Common/formal. Interchangeable with 'conquer' for challenges or feelings, but not for capturing land. E.g. 'She overcame her fear' works, 'She conquered the city' does not.
فعل — غلبه کردن
موفقانه بر یک خصیصه، مشکل یا حالت ذهنی غلبه کردن یا آن را تسخیر کردن.
To successfully overcome or gain mastery over an abstract quality or difficulty.
«او بر تردیدهایش غلبه کرد و موفق شد.»
“She conquered self-doubt and succeeded.”
«آنها سخت تلاش کردند تا بر چالشهای پیشرو غلبه کنند.»
“They worked hard to conquer the challenges ahead.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای مهارت یا دانش جایگزین conquer است و به کنترل کامل اشاره دارد.
Formal. Interchangeable with 'conquer' for skills or knowledge, implying full control or proficiency. Example: 'She mastered the language' works similarly to 'She conquered the language'.
رایج. در غلبه بر مشکلات یا احساسات جایگزین conquer میشود.
Common. Can replace 'conquer' in contexts of defeating problems or feelings. 'She overcame depression' would fit but 'conquered depression' is more formal.