english

En·glish/ˈɪŋɡlɪʃ/
Engle(Old English) referring to the Angles, a Germanic tribe-ishrelating to / belonging to
1noun (اسم)common

اسم — زبان انگلیسی

زبان انگلیسی

زبان انگلستان که در انواع مختلف در سراسر جهان به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود.

The language of England, widely used in many varieties throughout the world.

«او در دانشگاه زبان انگلیسی می‌خواند.»

She is studying English at university.

«زبان انگلیسی در بسیاری از کشورها صحبت می‌شود.»

English is spoken in many countries.

2adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more Englishsuperlative (عالی): most English

صفت — انگلیسی

انگلیسی

مربوط به انگلستان یا زبان، مردم یا فرهنگ آن.

Relating to England or its language, people, or culture.

«او لهجه انگلیسی دارد.»

He has an English accent.

«آنها چای سنتی انگلیسی سرو کردند.»

They served traditional English tea.

3noun (اسم)common

اسم — انگلیسی‌ها

انگلیسی‌هامردم انگلستان

مردم انگلستان. (با حرف تعریف 'the' به کار می‌رود)

The people of England. (Used with 'the')

«انگلیسی‌ها به علاقه خود به چای معروف هستند.»

The English are known for their love of tea.

«او تاریخ انگلیسی‌ها را مطالعه کرد.»

He studied the history of the English.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000