goof
/ɡuːf/
1verb (فعل)informalpast (گذشته): goofedpast participle (مفعولی): goofed-ing (حال): goofing3rd (سوم): goofs
فعل — اشتباه کردن
اشتباه کردنگاف دادن
اشتباه احمقانه یا ناپخته کردن.
To make a silly or careless mistake.
«او در ارائه اشتباه کرد.»
“He goofed during the presentation.”
«این کار مهم را خراب نکن.»
“Don't goof this important task.”
2noun (اسم)informalplural (جمع): goofs
اسم — اشتباه احمقانه
اشتباه احمقانهگاف
اشتباه احمقانه یا بیدقتی.
A silly mistake or blunder.
«آن اشتباه بزرگی از جانب او بود.»
“That was a big goof on his part.”
«او در گزارش گافی داد.»
“She made a goof in the report.”