hypocrisy
hy·poc·ri·sy/hɪˈpɒkrɪsi/
noun (اسم)common
اسم — ریاکاری
ریاکاریدوگانگی
رفتاری که در آن کسی ادای داشتن اخلاق یا باورهایی را در میآورد که واقعاً ندارد.
The behavior of pretending to have moral standards or beliefs one does not truly possess.
«او به خاطر معیارهای دوگانهاش به ریاکاری متهم شد.»
“He was accused of hypocrisy for his double standards.”
«ریاکاری به اعتماد در روابط آسیب میزند.»
“Hypocrisy damages trust in relationships.”
تفاوت با واژههای مشابه
insincerity— غیرصمیمیت
رسمی است. معنای مشابه اما کمتر تمرکز روی ظاهر اخلاقی دارد.
Formal. Similar meaning but less focused on moral pretense.