interrogating
in·ter·ro·gat·ing/ɪnˈtɛr.əˌɡeɪ.tɪŋ/
inter-betweenrogask-ateverb suffix-ingpresent participle
verb (فعل)formalpast (گذشته): interrogatedpast participle (مفعولی): interrogated-ing (حال): interrogating3rd (سوم): interrogates
فعل — بازجویی کردن
بازجویی کردن
مصدر فعل interrogate: سوالکردن رسمی یا تهاجمی، بهویژه توسط پلیس یا مسئولان.
Present participle of 'interrogate': to ask questions formally or aggressively, especially by police or authorities.
«کارآگاهان از مظنون بازجویی میکنند.»
“The detectives are interrogating the suspect.”
«او در طول بازجویی احساس نگرانی کرد.»
“She felt nervous during the interrogating process.”
تفاوت با واژههای مشابه
questioning— بازجویی
رایج. مشابه است اما ممکن است کمتر رسمی یا شدید باشد.
Common. Similar but can be less formal or intense than interrogating.