minaret
min·a·ret/ˈmɪnərɛt/
اسم — مناره
مناره
برج بلند و باریک معمولاً بخشی از مسجد برای اذان گفتن.
A tall slender tower typically part of a mosque, from which the call to prayer is made.
«مناره بالای شهر بلند ایستاده بود.»
“The minaret stood high above the city.”
«اذان از مناره گفته شد.»
“The call to prayer was made from the minaret.”