mood

/muːd/
1noun (اسم)common

اسم — خلق

خلقحالت روحیمزاج

حالت موقت ذهنی یا احساسی یک فرد در یک زمان مشخص.

A temporary state of mind or feeling.

«او امروز حالت خوبی دارد.»

She is in a good mood today.

«حال‌وهوایش بعد از خبر به سرعت تغییر کرد.»

His mood changed quickly after the news.

تفاوت با واژه‌های مشابه
temperطبع

رسمی/غیررسمی. معمولا به جای mood وقتی در مورد حالت احساسی فرد است قابل استفاده است اما temper معمولا عصبانیت یا تحریک‌پذیری را می‌رساند — مثلاً 'He lost his temper' با 'He is in a bad mood' تفاوت دارد.

Formal/informal. Usually interchangeable with 'mood' when referring to a person's emotional state but 'temper' often implies anger or irritability — for example, 'He lost his temper' differs from 'He is in a bad mood'.

frame of mindحالت ذهنی

عبارت رایج/رسمی. برای حالت ذهنی یا احساسی معمولا جایگزین mood است، بیشتر در زمینه‌های توصیفی یا فکری کاربرد دارد — مثلاً 'He was in a cheerful frame of mind'.

Common/formal phrase. Interchangeable with 'mood' for mental or emotional condition, often used in more thoughtful or descriptive contexts — e.g., 'He was in a cheerful frame of mind'.

متضادها
2noun (اسم)common

اسم — فضا

فضاجوحال‌وهوا

فضا یا حسی که در یک مکان یا موقعیت خاص وجود دارد.

The atmosphere or feeling in a place or situation.

«فضای اتاق در طول جلسه پرتنش بود.»

The mood in the room was tense during the meeting.

«موسیقی می‌تواند حال‌وهوا را برای مهمانی تعیین کند.»

Music can set the mood for a party.

تفاوت با واژه‌های مشابه
atmosphereجو

رایج/رسمی. هنگام توصیف احساس کلی مکان قابل جایگزینی است — مثلاً 'The restaurant had a cozy atmosphere' به جای mood.

Common/formal. Interchangeable when describing the general feeling in a place — e.g., 'The restaurant had a cozy atmosphere' instead of 'mood'.

ambienceحال‌وهوا

رسمی. عمدتا برای توصیف فضای مکان، خصوصا در هنر یا هتل‌داری استفاده می‌شود و در مکالمه روزمره کمتر کاربرد دارد.

Formal. Used mainly to describe the character or atmosphere of a place, especially in art or hospitality contexts — less common in everyday speech.

متضادها
3noun (اسم)technical

اسم — وجه دستوری

وجه دستوریحالت دستوری

دسته‌ای از قواعد دستوری که حالت جمله را مشخص می‌کند، مثل حال اخباری یا التزامی.

A grammatical category expressing modality, such as indicative or subjunctive mood.

«وجه التزامی آرزوها یا فرضیات را بیان می‌کند.»

The subjunctive mood expresses wishes or hypotheticals.

«در انگلیسی، وجه اخباری حقایق را بیان می‌کند.»

In English, the indicative mood states facts.

تفاوت با واژه‌های مشابه
modalityمودالیته

فنی/زبان‌شناسی. به صورت گسترده به مودالیته اشاره دارد که شامل mood می‌شود اما کمتر خاص است. عمدتا در درس‌های دستور زبان کاربرد دارد.

Technical/linguistic. Refers broadly to modality including mood but less specific. Used mainly in grammar studies.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000