verb (فعل)commonpast (گذشته): outmatchedpast participle (مفعولی): outmatched-ing (حال): outmatching3rd (سوم): outmatches
فعل — برتر بودن
برتر بودنغالب شدن
برتری داشتن نسبت به کسی یا چیزی؛ بهتر بودن در مهارت یا کیفیت.
To be superior to someone or something; to surpass in skill or quality.
«او بهراحتی از رقبایش برتر بود.»
“She easily outmatched her opponents.”
«تیم ما در سرعت از آنها بهتر بود.»
“Our team outmatched theirs in speed.”
تفاوت با واژههای مشابه
outperform— بهتر عمل کردن
رایج. به معنی بهتر انجام دادن است؛ معنای مشابه.
Common. Means to do better than others; similar meaning.