perfect
صفت — کامل
بدون نقص یا عیب؛ بهترین و کاملترین حالت ممکن
Having no flaws or defects; as good as something can be
«او بدون عینک دیدی بینقص دارد.»
“She has perfect vision without glasses.”
«این بهترین هدیه برای تو است.»
“This is the perfect gift for you.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی روی فقدان هر نقصی تأکید داریم جایگزین perfect میشود؛ همیشه برای برجستگی کلی مناسب نیست.
Formal. Interchangeable with 'perfect' when emphasizing absence of any flaw; not always used for general excellence. E.g. 'a flawless diamond' works; 'a perfect day' is less common.
روزمره/رسمی. وقتی منظور حالت الگو یا استاندارد است میتوان جایگزین perfect شود.
Common/formal. Can replace perfect when referring to a model or standard to strive for, e.g. 'ideal conditions'. Not used for people or art without nuance.
فعل — کامل کردن
کامل کردن یا عیبزدایی کردن چیزی
To make something completely free from faults or defects
«او سخت کار کرد تا مهارتهای پیانوی خود را کامل کند.»
“He worked hard to perfect his piano skills.”
«آنها در تلاشند قبل از عرضه نرمافزار را به کمال برسانند.»
“They are trying to perfect the software before release.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی معنی بهتر کردن مد نظر است جایگزین است ولی 'perfect' کامل بودن را میرساند.
Common. Can substitute 'perfect' when meaning to make better, but 'perfect' implies total flawlessness, 'improve' does not. E.g. 'improve skills' vs 'perfect skills'.
رسمی/فنی. وقتی تغییرات ظریف مورد نظر است جایگزین perfect میشود.
Formal/technical. Used when making something more pure or precise. Can replace 'perfect' when emphasizing subtle improvements.
اسم — زمان کامل
زمانی در دستور زبان برای بیان عملی که کامل شده است
A grammatical tense used to describe an action that has been completed
«زمان حال کامل بیانگر اقداماتی است که در زمانی نامعلوم اتفاق افتادهاند.»
“The present perfect shows actions that happened at an unspecified time.”
«او درباره زمان کامل در کلاس دستور زبان آموخت.»
“She learned about the perfect tense in grammar class.”