noun (اسم)formal
اسم — امکانپذیری
امکانپذیریتوان بالقوه
ویژگی داشتن توانایی یا ظرفیت رشد به چیزی در آینده.
The quality of having potential or capacity to develop into something in the future.
«توان بالقوه فناوریهای نو امیدوارکننده است.»
“The potentiality of new technologies is exciting.”
«او توانایی بالقوه زیادی به عنوان رهبر نشان داد.»
“He showed great potentiality as a leader.”