probate
اسم — تصدیق وصیتنامه
فرآیند حقوقی تأیید وصیتنامه و اداره اموال شخص متوفی.
The legal process of validating a will and administering the estate of a deceased person.
«مالالارث پس از مرگ او مراحل تصدیق وصیتنامه را طی کرد.»
“The estate went through probate after his death.”
«فرآیند تصدیق وصیتنامه ممکن است چند ماه طول بکشد.»
“Probate can take several months to complete.”
فعل — تصدیق کردن وصیتنامه
رسمی تأیید کردن اعتبار یک وصیتنامه از طریق فرایند قانونی.
To officially prove the validity of a will through a legal process.
«دادگاه دیروز وصیتنامه را تصدیق کرد.»
“The court probated the will yesterday.”
«وصیتنامه او بدون اختلاف تصدیق شد.»
“His will was probated without dispute.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به تأیید اسناد قانونی به صورت رسمی اشاره دارد.
Formal. Means officially confirming legal documents, interchangeable in legal context.