rhyme
اسم — قافیه
کلماتی که صدای پایانی یکسان دارند و معمولاً در شعر یا ترانه به کار میروند.
Words with the same ending sound, often used in poetry or songs.
«او شعری پر از قافیههای کامل نوشت.»
“She wrote a poem full of perfect rhymes.”
«آهنگهای کودکان معمولاً از قافیههای ساده استفاده میکنند.»
“Childrens' songs often use simple rhymes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به سطرهای شعر اشاره دارد؛ قافیه به صدای پایانی مربوط است.
Formal. Refers to lines of poetry; rhyme is specifically about ending sounds.
فعل — قافیه داشتن
داشتن صدای پایانی یکسان با کلمهای دیگر.
To have the same end sound as another word.
«cat با hat قافیه است.»
“Cat rhymes with hat.”
«سعی کن این کلمات را در شعرت قافیهگذاری کنی.»
“Try to rhyme these words in your poem.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. اصطلاح کلی برای چیزهایی که همخوانی دارند است؛ قافیه به صدا مربوط است.
Common. General term for things fitting together; rhyming specifically refers to sounds.