subservience
sub·ser·vi·ence/səbˈsɜːrviəns/
sub-underserveto help or assist-iencestate or quality of
noun (اسم)formal
اسم — فرمانبری
فرمانبریتسلیمپذیری
وضعیتی که در آن کسی بیش از حد مایل به خدمت یا اطاعت از دیگران است؛ فرمانبری.
The condition of being excessively willing to serve or obey others; submissiveness.
«فرمانبری او باعث شد در کار محبوب نباشد.»
“His subservience made him unpopular at work.”
«فرمانبری ممکن است آزادی فردی را محدود کند.»
“Subservience can limit personal freedom.”