verb (فعل)commonpast (گذشته): underminedpast participle (مفعولی): undermined-ing (حال): undermining3rd (سوم): undermines
فعل — تضعیف کردن
تضعیف کردنتقلیل دادن
ضعیف یا آسیب زدن به چیزی، اغلب به صورت تدریجی یا مخفیانه.
Weakened or damaged something, often gradually or secretly.
«قدرت او به خاطر تصمیمهای بد تضعیف شد.»
“His authority was undermined by bad decisions.”
«انتقاد مداوم اعتماد به نفس او را کم کرد.»
“Constant criticism undermined her confidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
weakened— تضعیف شده
رایج. اغلب در بسیاری از زمینهها قابل تعویض است.
Common. Often interchangeable with undermined in many contexts.