ışıldamak
مشاهده در:TDK
فعل — درخشیدن
درخشیدنبرق زدن
نورِ درخشان و لرزان تاباندن یا از شادی و سلامت بسیار درخشان به نظر رسیدن است.
انگلیسی: to shineآذربایجانی: parıldamaq
ışılریشهٔ درخشش-daپسوند فعلیساز-makپسوند مصدری
«ستارهها شب میدرخشیدند.»
“Yıldızlar gece ışıldıyordu.”
«چشمانش از شادی برق زد.»
“Gözleri sevinçle ışıldadı.”
تفاوت با واژههای مشابه
parlamak— درخشیدن
parlamak عمومیتر است؛ ışıldamak نورِ ریز و درخشان را میرساند.