isim (اسم)این معنی کمتر رایج است
مفعولی: emretmeyiمکانی: emretmedeجمع: emretmelerهمهٔ حالتها ← اسم — دستور دادن
دستور دادنفرمان دادن
دستور دادن یا واداشتن کسی به انجام کاری.
انگلیسی: ordering↗آذربایجانی: əmr etmə
emirدستورet-کردن-meپسوند اسمساز
«اختیار دستور دادن با او نیست.»
“Emretme yetkisi onda değil.”
«بدون مدام دستور دادن حرف بزن.»
“Sürekli emretmeden konuş.”