isim (اسم)ادبیمفعولی: fesahatiمکانی: fesahatteجمع: fesahatlerهمهٔ حالتها ← اسم — فصاحت
فصاحتشیوایی بیان
شیوایی و رساییِ سخن، بهگونهای که درست، روان و اثرگذار باشد.
انگلیسی: eloquence↗آذربایجانی: bəlağət
«در سخنش فصاحت بود.»
“Konuşmasında fesahat vardı.”
«فصاحت در متنهای کهن مهم است.»
“Fesahat eski metinlerde önemlidir.”