isim (اسم)کهنمفعولی: muhasımıمکانی: muhasımdaجمع: muhasımlarهمهٔ حالتها ← اسم — دشمن
دشمن
کسی که با دیگری دشمنی دارد، اصطلاحی قدیمی.
انگلیسی: enemy↗آذربایجانی: düşmən
«با دشمنش روبهرو شد.»
“Muhasımıyla karşılaştı.”
«دو دشمن سرانجام آشتی کردند.»
“İki muhasım sonunda barıştı.”