verb (فعل)commonpast (گذشته): acknowledgedpast participle (مفعولی): acknowledged-ing (حال): acknowledging3rd (سوم): acknowledges
فعل — قبول داشتن
قبول داشتنتصدیق کردن
پذیرفتن یا اعتراف به حقیقت یا وجود چیزی.
Accepting or admitting the truth or existence of something.
«او اشتباهش را پذیرفته است.»
“He is acknowledging his mistake.”
«قبول کردن مشکل اولین قدم است.»
“Acknowledging the problem is the first step.”
تفاوت با واژههای مشابه
admitting— اعتراف کردن
رایج. وقتی صحبت از قبول واقعیت است قابل جایگزینی است.
Common. Can replace acknowledging when accepting something as true.