verb (فعل)commonpast (گذشته): admittedpast participle (مفعولی): admitted-ing (حال): admitting3rd (سوم): admits
فعل — پذیرفتن
پذیرفتناجازه ورود دادن
اجازه دادن به کسی برای ورود به مکان یا مؤسسهای.
Allowing someone to enter a place or institution.
«آنها در این ترم دانشجویان جدید میپذیرند.»
“They are admitting new students this semester.”
«به دلیل ازدحام، بیمارستان پذیرش بیمار متوقف کرد.»
“The hospital stopped admitting patients due to overcrowding.”
تفاوت با واژههای مشابه
accept— قبول کردن
رایج. مشابه است ولی گستردهتر؛ قبول کردن میتواند به معنی رضایت دادن یا دریافت هم باشد.
Common. Similar but broader; 'accept' can also mean agree to or receive, not just allow entry.