صفت — زناکار
مرتبط با زنا یا کسی که مرتکب زنا شده و به همسر یا شریک خود وفادار نیست.
Engaging in or characterized by adultery; unfaithful to a spouse or partner.
«او به رفتار زناکارانه متهم شد.»
“He was accused of adulterous behavior.”
«رابطه آنها به دلیل رابطه نامشروع و زناکارانه او به پایان رسید.»
“Their relationship ended due to his adulterous affair.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به معنای عدم وفاداری است، اغلب در روابط شخصی به جای 'adulterous' استفاده میشود. میتواند به معنی شکستن هر قول یا اعتماد باشد، نه فقط خیانت زناشویی.
Everyday. Describes a lack of fidelity, often used interchangeably with 'adulterous' in personal relationship contexts. It can also imply breaking any promise or trust, not just marital infidelity. Example: 'He was unfaithful to his wife' works, 'an unfaithful friend' also works.
غیررسمی. اغلب در گفتار برای توصیف کسی که مرتکب زنا شده به کار میرود. گستردهتر است و میتواند به اعمال ناعادلانه در بازیها، امتحانات یا هر موقعیتی که قوانین برای سود شخصی شکسته میشوند، اشاره کند.
Informal. Often used in spoken language to describe someone committing adultery. It's broader and can refer to unfair actions in games, tests, or any situation where rules are broken for personal gain. Example: 'She was cheating on her husband' works, 'He was cheating on the exam' also works.