alliance
اسم — اتحاد
یک توافق رسمی یا همکاری بین گروهها یا کشورها برای منافع مشترک.
A formal agreement or partnership between groups or countries to cooperate for mutual benefit.
«دو کشور برای مبارزه با تروریسم اتحاد تشکیل دادند.»
“The two countries formed an alliance to fight terrorism.”
«ائتلاف بین شرکتها قدرت بازارشان را افزایش داد.»
“The alliance between the companies boosted their market power.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در موارد همکاری قابل تعویض است اما در زمینههای سیاسی و نظامی کمتر کاربرد دارد. مثلاً در کسبوکار مناسب است ولی برای کشورها کمتر به کار میرود.
Common. Interchangeable in many contexts related to cooperative agreements but less used in political/military contexts. 'Business partnership' fits but less so for countries.
رسمی. معمولا در سیاست یا نظامی برای توصیف ائتلافهای موقت استفاده میشود. قابل تعویض است ولی معمولا معنی استراتژیک یا کوتاهمدت دارد.
Formal. Often used in politics or military to describe temporary alliances. Interchangeable but typically implies a more strategic or short-term alliance.