allied
صفت — متحد
متحد یا همراه که از طریق توافق یا همکاری به هم پیوستهاند، به ویژه در زمینه سیاسی یا نظامی.
Joined by agreement or cooperation, especially in a political or military context.
«نیروهای متحد دشمن را شکست دادند.»
“The allied forces defeated the enemy.”
«کشورهای متحد در طول جنگ با هم همکاری کردند.»
“Allied countries worked together during the war.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنی مشابه دارد اما بیشتر در مشارکتهای کسبوکاری یا اجتماعی به کار میرود و کمتر رسمی یا نظامی است.
Common. Similar in meaning but usually refers to business or social partnerships, less formal or military.
روزمره. به معنی مرتبط بودن است اما کاربرد وسیعتر و گاه ضعیفتر یا غیررسمیتر از allied دارد.
Everyday. Means connected but can be used more broadly, sometimes weaker or less formal than allied.
متضادها
فعل — متحد شدن
پیوستن یا متحد شدن با دیگران، به ویژه در یک رابطه یا اتحاد محکم.
To join or unite with others, especially in a firm relationship or alliance.
«آنها برای حفاظت با قبایل همسایه متحد شدند.»
“They allied with neighboring tribes for protection.”
«چند حزب متحد شدند تا یک ائتلاف تشکیل دهند.»
“Several parties allied to form a coalition.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. اغلب قابل جایگزینیاند ولی united بیشتر در معنای اتحاد نزدیک به کار میرود و allied همکاری بدون اتحاد کامل را نشان میدهد.
Formal/common. Often interchangeable but 'united' emphasizes a closer union; 'allied' may imply cooperation without full union.
رایج. اصطلاح کلی برای عضویت در گروه است؛ کمتر رسمی و کمتر نشاندهنده شدت اتحاد.
Common. General term for becoming part of a group; less formal and less specific about alliance strength.