noun (اسم)common
اسم — تنهایی
تنهاییانزوا
وضعیت یا احساسی که فرد تنها یا منزوی است.
The state or feeling of being alone or isolated.
«او از تنهایی جنگل آرام لذت برد.»
“He enjoyed the aloneness of the quiet forest.”
«تنهایی گاهی میتواند احساس سنگینی ایجاد کند.»
“Aloneness can sometimes feel overwhelming.”
تفاوت با واژههای مشابه
solitude— تنهایی
رایج. به تنهایی مسالمتآمیز یا انتخابی اشاره دارد، لزوماً منفی نیست.
Common. Refers specifically to peaceful or chosen loneliness, not necessarily negative.