altitude
اسم — ارتفاع
ارتفاع یک شیء یا نقطه نسبت به سطح دریا یا سطح زمین.
The height of an object or point in relation to sea level or ground level.
«هواپیما به ارتفاع ۳۰,۰۰۰ پایی رسید.»
“The aircraft reached an altitude of 30,000 feet.”
«کوهنوردان باید از ارتفاعات بالا آگاه باشند.»
“Hikers need to be aware of the high altitude.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. کلیترین اصطلاح برای فاصله عمودی. 'Height' به طور گستردهای قابل تعویض است، اما 'altitude' به طور خاص به ارتفاع بالای یک سطح مرجع (مانند سطح دریا) برای اشیاء در هوا یا روی کوهها اشاره دارد. 'ارتفاع ساختمان' در مقابل 'ارتفاع هواپیما'.
Everyday. The most general term for vertical distance. 'Height' is broadly interchangeable, but 'altitude' specifically refers to height above a reference level (like sea level) for objects in the air or on mountains. 'The height of the building' vs. 'The plane's altitude'.
رسمی/فنی. اغلب در جغرافیا برای ارتفاع زمین از سطح دریا استفاده میشود. 'Elevation' و 'altitude' برای ویژگیهای زمین اغلب قابل تعویض هستند. 'بلندی کوه' بسیار شبیه به 'ارتفاع کوه' است. اما 'elevation' کمتر برای هواپیما استفاده میشود.
Formal/Technical. Often used in geography for the height of land above sea level. 'Elevation' and 'altitude' are often interchangeable for land features. 'The elevation of the mountain' is very similar to 'the mountain's altitude'. However, 'elevation' is less commonly used for aircraft.