angered
فعل — عصبانی کردن
باعث شد کسی عصبانی یا ناراحت شود.
To cause someone to feel anger or become upset.
«اظهار نظر بیادبانه او را عمیقاً عصبانی کرد.»
“The rude comment angered her deeply.”
«او از برخورد ناعادلانه خشمگین شد.»
“He was angered by the unfair treatment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی ناراحتی ملایم باشد بجای angered استفاده میشود؛ برای تأکید بر آزاردهندگی.
Common. Interchangeable when the feeling is mild annoyance rather than strong anger; 'The noise angered him' vs. 'The noise irritated him'. Used when emphasizing annoyance.
رسمی یا شدید. سطح بالاتری از خشم را نشان میدهد؛ در موارد شدید جایگزین مناسب است.
Formal or strong. Indicates a more intense level of anger; can replace 'angered' when emphasizing extreme anger - 'He was infuriated by the decision' suits, but not for mild cases.