صفت — خودمحرک
خودمحرک؛ دارای موتور یا نیروی محرکه مخصوص به خود.
Self-moving; having its own engine or means of propulsion.
«اختراع گاری خودمحرک سفر را متحول کرد.»
“The invention of the automotor carriage revolutionized travel.”
«وسایل نقلیه خودمحرک اولیه اغلب با بخار کار میکردند.»
“Early automotor vehicles were often steam-powered.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. برای هر چیزی که به موتور مجهز باشد استفاده میشود. گستردهتر از «automotor» است زیرا لزوماً به معنای خودرانی نیست، بلکه فقط به وجود موتور اشاره دارد. «دوچرخه موتوردار» درست است، «دوچرخه خودمحرک» غیرمعمول است.
Common. Used for anything equipped with a motor. Broader than 'automotor' as it doesn't necessarily imply self-propulsion from within, just the presence of a motor. 'A motorized bicycle' works, 'automotor bicycle' is unusual.