beech
/biːtʃ/
noun (اسم)commonplural (جمع): beeches
اسم — درخت سپیدار
درخت سپیدار
درخت بزرگی که برگهای پهن دارد و پوست صاف خاکستری و میوه خوراکی دارد.
A type of large deciduous tree with smooth gray bark and edible nuts.
«پارک پر از درختان بزرگ سپیدار است.»
“The park is full of tall beech trees.”
«چوب سپیدار اغلب برای ساخت مبلمان استفاده میشود.»
“Beech wood is often used for furniture.”