beseech
فعل — التماس کردن
بهشدت و با التماس چیزی را از کسی خواستن.
To ask someone urgently and fervently to do or give something; to beg.
«از او خواهش کرد کمی بیشتر بماند.»
“She beseeched him to stay a little longer.”
«آنها از دولت درخواست کمک کردند پس از فاجعه.»
“They beseeched the government for aid after the disaster.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای درخواست بسیار فوری و شدید استفاده میشود، معمولاً شدیدتر از beseech است.
Formal. Used to express a very urgent or desperate request, often more intense than 'beseech'. For example, 'She implored him to stay' is more dramatic than 'She beseeched him to stay'.
رسمی/قدیمی. شبیه به beseech است ولی کمتر در گفتار امروز رایج است و بیشتر در متون ادبی کاربرد دارد.
Formal/archaic. Similar to 'beseech' but less common in modern speech; often used in literary contexts. 'He entreated her forgiveness' sounds more old-fashioned than 'he beseeched'.