betide
be·tide/bɪˈtaɪd/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): betidedpast participle (مفعولی): betided-ing (حال): betiding3rd (سوم): betides
فعل — رخ دادن
رخ دادناتفاق افتادن
رخ دادن، مخصوصاً اتفاق ناخوشایند.
To happen or occur, especially something unfortunate.
«هر آنچه اتفاق بیفتد، قوی باش.»
“Whatever may betide, stay strong.”
«بدبختی برای مسافران رخ داد.»
“Misfortune betided the travelers.”
تفاوت با واژههای مشابه
occur— رخ دادن
رسمی. اغلب قابل تعویض، ولی betide حالت قدیمی یا ادبی دارد.
Formal. Often interchangeable, but betide has old-fashioned or literary nuance.