brittle
brit·tle/ˈbrɪtəl/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): brittlersuperlative (عالی): brittlest
صفت — شکننده
شکنندهسرد و خشک
بهراحتی شکسته یا ترک میخورد؛ سخت اما شکننده.
Easily broken or fractured; hard but fragile.
«شیشه شکننده است و باید با احتیاط رفتار شود.»
“The glass is brittle and should be handled carefully.”
«مواد شکننده اغلب تحت فشار میشکنند.»
“Brittle materials often break under stress.”
تفاوت با واژههای مشابه
fragile— شکننده
معمولی. بر ظرافت و آسانی در شکستن تأکید دارد، مشابه brittle.
Common. Emphasizes delicateness and ease of breakage, similar to brittle.