verb (فعل)commonpast (گذشته): burstpast participle (مفعولی): burst-ing (حال): bursting3rd (سوم): bursts
فعل — در حال ترکیدن
در حال ترکیدنشکافته شدن
صفت فعل burst: شکستن یا باز شدن ناگهانی.
Present participle of burst; to break open or apart suddenly.
«بادکنک پر از هوا در حال ترکیدن بود.»
“The balloon was bursting with air.”
«او پر از هیجان بود.»
“He was bursting with excitement.”
تفاوت با واژههای مشابه
exploding— انفجاری
رایج. معنایی مشابه شکستن ناگهانی و شدید دارد.
Common. Similar meaning of sudden, forceful breaking.