challenger
chal·len·ger/ˈtʃæl.ɪn.dʒər/
challengea call to compete or fight-eragent noun, one who does
noun (اسم)commonplural (جمع): challengers
اسم — رقیب
رقیبچالشگر
کسی که برای گرفتن مقام، عنوان یا شکست دادن فرد فعلی رقابت میکند.
Someone who competes to take a position, title, or defeat a current holder.
«رقیب مسابقه بوکس را برد.»
“The challenger won the boxing match.”
«او رقیب اصلی در انتخابات است.»
“She is the main challenger for the election.”
تفاوت با واژههای مشابه
contender— رقیب
رایج. معنی مشابه، اغلب در ورزش یا سیاست، با challenger قابل تعویض.
Common. Similar meaning, often in sports or politics, interchangeable with challenger.