commutative
com·mu·ta·tive/kəˈmjuːtətɪv/
commut(ate)to change-iverelating to, having the nature of
adjective (صفت)technical
صفت — جابجایی
جابجاییخاصیت جابجایی
خصوصیت ریاضی که ترتیب عملگرها تاثیری در نتیجه ندارد (مثلاً a+b = b+a).
Describing a mathematical property where the order of operands does not affect the result (e.g., a+b = b+a).
«جمع عملی جابجایی است.»
“Addition is a commutative operation.”
«ضرب ماتریسها معمولاً غیرجابجایی است.»
“Matrix multiplication is generally noncommutative.”