confessing
con·fess·ing/kənˈfes.ɪŋ/
con-with, togetherfessto admit-ingpresent participle suffix
verb (فعل)commonpast (گذشته): confessedpast participle (مفعولی): confessed-ing (حال): confessing3rd (سوم): confesses
فعل — اعتراف کردن
اعتراف کردن
قبول کردن یا اعتراف به چیزی، معمولاً یک خطا یا اشتباه.
Admitting or acknowledging something, often a fault or wrongdoing.
«او به جرم اعتراف میکند.»
“He is confessing to the crime.”
«او صادقانه احساساتش را اعتراف کرد.»
“She confessed her feelings honestly.”
تفاوت با واژههای مشابه
admitting— اقرار کردن
متداول است. معنای بسیار مشابه و معمولاً قابل جایگزینی در زمینههای اقرار است.
Common. Very similar meaning and often interchangeable in contexts of acknowledgment.