noun (اسم)formalplural (جمع): confessors
اسم — اعترافگیرنده
اعترافگیرندهکاهن گناهپیشه
شخصی، به ویژه کشیش، که اعترافات دیگران را میشنود و بخشش میدهد.
A person, especially a priest, who hears confessions and grants absolution.
«اعترافگیرنده با صبر به توبهکننده گوش داد.»
“The confessor listened patiently to the penitent.”
«او برای اعتراف گناهانش نزد کشیش رفت.»
“He went to the confessor to confess his sins.”