conjure
con·jure/ˈkʌn.dʒɚ/
verb (فعل)commonpast (گذشته): conjuredpast participle (مفعولی): conjured-ing (حال): conjuring3rd (سوم): conjures
فعل — جادو کردن
جادو کردنآوردن به ذهن
چیزی را طوری ظاهر کردن که انگار با جادو است یا در ذهن آوردن.
To make something appear as if by magic or to call to mind.
«جادوگر خرگوشی از کلاهش ظاهر کرد.»
“The magician conjured a rabbit from his hat.”
«کلمات او تصاویر گذشته را به ذهن آورد.»
“Her words conjured images of the past.”
تفاوت با واژههای مشابه
summon— احضار کردن
رسمی. یعنی فرا خواندن، اغلب در زمینههای جادویی یا رسمی به کار میرود و با 'conjure' هنگام جادو مشابه است.
Formal. Means to call forth, often used in magical or official contexts, somewhat interchangeable with 'conjure' when magic is implied.