conjugates

con·ju·gates/ˈkɒndʒəɡeɪts/
con-togetherjugjoin, yoke-ateto make or do
1verb (فعل)formalpast (گذشته): conjugatedpast participle (مفعولی): conjugated-ing (حال): conjugating3rd (سوم): conjugates

فعل — صرف کردن فعل

صرف کردن فعلپیوند دادن

پیوستن به هم، به ویژه در دستور زبان که برای نشان دادن شخص، شمار، زمان و غیره صرف فعل انجام می‌شود.

To join together, especially in grammar by inflecting verbs to show person, number, tense etc.

«برای هماهنگی با فاعل، فعل را صرف می‌کنید.»

You conjugate the verb to match the subject.

«افعال لاتین در زمان‌های مختلف صرف می‌شوند.»

Latin verbs conjugate in various tenses.

تفاوت با واژه‌های مشابه
inflectصرف کردن

رسمی/فنی. در دستور زبان برای تغییر فرم فعل به کار می‌رود.

Formal/technical. Used in grammar contexts to indicate changing verb forms.

2noun (اسم)formalplural (جمع): conjugates

اسم — اشکال صرف شده فعل

اشکال صرف شده فعلاقسام صرفی

کلمات مرتبط از طریق صرف، معمولاً اشکال مختلف یک فعل.

Words that are related by conjugation, typically forms of the same verb.

«اشکال مختلف صرفی فعل باید حفظ شوند.»

The various conjugates of the verb must be memorized.

«آن‌ها اشکال صرفی افعال بی‌قاعده را مطالعه کردند.»

They studied the conjugates of irregular verbs.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000