inflect
in·flect/ɪnˈflɛkt/
verb (فعل)technicalpast (گذشته): inflectedpast participle (مفعولی): inflected-ing (حال): inflecting3rd (سوم): inflects
فعل — صرف کردن
صرف کردندگرگون کردن شکل کلمه
تغییر شکل کلمه برای بیان ویژگیهای گرامری مانند زمان، حالت، تعداد یا حالت صرفی.
To change the form of a word to express grammatical features such as tense, mood, number, or case.
«در زبان لاتین، افعال برای شخص و تعداد صرف میشوند.»
“In Latin, verbs inflect for person and number.”
«اسم برای نمایش حالت صرف میشود.»
“The noun inflects to show the case.”
تفاوت با واژههای مشابه
conjugate— صرف کردن (افعال)
فنی/زبانشناسی. مخصوص افعال؛ بسته به زبان تا حدی قابلجایگزین است.
Technical/linguistic. Used specifically for verbs; partially interchangeable depending on language context.
decline— صرف کردن (اسمها)
فنی. مخصوص اسامی یا صفات؛ وابسته به زمینه؛ همیشه قابلجایگزین نیست.
Technical. Used for nouns/adjectives; context-dependent; not interchangeable with inflect in all cases.