defend
فعل — دفاع کردن (1)
محافظت کردن از کسی یا چیزی در برابر آسیب یا حمله.
To protect someone or something from harm or attack.
«سربازان از شهر در برابر مهاجمان دفاع کردند.»
“The soldiers defended the city from invaders.”
«او در زمان بحران از خانوادهاش دفاع کرد.»
“She defended her family during the crisis.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در زمینه حفاظت فیزیکی جایگزین دفاع است، مثل نگهبانی دادن به منطقه، اما برای دفاع حقوقی کمتر استفاده میشود.
Common. Interchangeable in physical protection contexts: 'guard the territory' works, but less common for abstract legal defense.
رایج. به طور کلی مترادف است؛ محافظت گستردهتری نسبت به دفاع فعال دارد مانند حفاظت از کودکان.
Common. Synonymous in general; 'protect' covers broader care beyond active defense, e.g. 'protect children.'
فعل — دفاع کردن (2)
دفاع کردن با استدلال برای حمایت یا توجیه چیزی یا کسی.
To argue in support of something or someone, especially to justify or uphold them.
«او پایاننامهاش را با موفقیت دفاع کرد.»
“He defended his thesis successfully.”
«وکیل از متهم در دادگاه دفاع کرد.»
“The lawyer defended the accused in court.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینه حقوقی یا اخلاقی جایگزین دفاع است، مثلا توجیه یک تصمیم، نه در دفاع فیزیکی.
Formal. Can replace 'defend' mainly in legal or moral contexts, e.g. 'justify a decision,' not for physical protection.
رایج. گاهی هنگام دفاع کلامی از ایدهها یا افراد قابل تعویض است، اما حمایت گستردهتر است.
Common. Sometimes interchangeable when defending ideas or people verbally, but support is more general.