definitive
de·fin·i·tive/dɪˈfɪnətɪv/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more definitivesuperlative (عالی): most definitive
صفت — قطعی
قطعینهاییرسمی
خدمت به عنوان راهحل نهایی یا حل قطعی مسئله.
Serving to provide a final solution or to settle a matter conclusively.
«این ویرایش نهایی کتاب است.»
“This is the definitive edition of the book.”
«این مطالعه مدرک قطعی ارائه میدهد.»
“The study provides definitive proof.”
تفاوت با واژههای مشابه
conclusive— قاطع
رسمی. تأکید بر قاطعیت دارد؛ در زمینه رسمی قابل تعویض است.
Formal. Emphasizes finality and decisiveness; interchangeable in formal contexts.