denigration
اسم — اندوهافکنی
عملی که در آن کسی یا چیزی را به ناحق و بدخواهانه کوچک و بیارزش نشان میدهند.
The act of unfairly criticizing or belittling someone or something.
«بدگویی از کار او بسیاری از همکاران را ناراحت کرد.»
“The denigration of her work upset many colleagues.”
«سخنرانی او مملو از تخریب علیه تیم رقیب بود.»
“His speech was full of denigration toward the opposing team.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای آسیب زدن به شهرت کسی با اظهارات نادرست یا ناعادلانه؛ معمولا در زمینههای حقوقی.
Formal. Means damaging someone's reputation by false or unjust statements; often legal contexts.
رسمی/غیررسمی. اظهارات نادرست گفتاری که به شهرت آسیب میرساند؛ میتواند اصطلاح حقوقی باشد. همیشه جایگزین نیست.
Formal/informal. Specifically spoken false statements damaging reputation; can be legal term. Not always interchangeable as denigration can be less false, more criticism.