desuetude
des·ue·tude/ˈdɛswɪˌtjuːd/
desuawayetudeuse
noun (اسم)formal
اسم — عدم استفاده
عدم استفادهبیاستفاده بودناز رونق افتادگی
حالت بلااستفاده یا غیرفعال بودن.
A state of disuse or inactivity.
«قانون قدیمی از رونق افتاده است.»
“The old law has fallen into desuetude.”
«ساختمان سالها بلااستفاده بوده است.»
“The building has been in desuetude for years.”
تفاوت با واژههای مشابه
disuse— عدم استفاده
رسمی. تقریباً مترادف برای استفاده نشدن.
Formal. Nearly synonymous for not being used anymore.
obsolescence— از مد افتادگی
رسمی. برای قدیمی و استفاده نشده بودن است.
Formal. Applies to being outdated and unused.