فعل — بیاحترام کردن
باعث بیاحترامی یا بدنامی کسی یا چیزی شدن
To cause someone or something to lose respect or good reputation
«سرباز بهخاطر رفتارهایش بیاحترامی شد.»
“The soldier was dishonored for his actions.”
«او با دروغ گفتن به خانوادهاش بیاحترامی کرد.»
“He dishonored his family by lying.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تمرکز روی شرمساری باشد جایگزین خوبی است، مثلاً «او خانوادهاش را شرمنده کرد» اما همواره در موقعیتهای رسمی مناسب نیست.
Common. Can replace 'dishonor' when emphasizing causing embarrassment or guilt — e.g., 'He shamed his family' works, but not always for formal contexts.
رسمی/رایج. معمولاً در زمینههای جدی که باعث از دست دادن احترام است جایگزین خوبی است، مثل «رسوایی آن سیاستمدار را بدنام کرد».
Formal/common. Often interchangeable with 'dishonor' in serious contexts involving loss of respect — 'The scandal disgraced the politician' works well.
اسم — بیاحترامی
از دست دادن احترام یا شرمساری، یا وضعیتی که باعث آن میشود
Loss of respect, shame, or a situation causing such loss
«رسوایی برای خانواده بیاحترامی به بار آورد.»
“The scandal brought dishonor to the family.”
«او از بدنام شدن به دلیل شکست میترسید.»
“He feared the dishonor of failure.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به حالت یا احساس شرمساری و بیاحترامی اشاره دارد. گاهی در مورد رسوایی شخصی یا اجتماعی جایگزین خوبی است.
Common. Refers to the feeling or state of embarrassment and dishonor. Sometimes interchangeable with 'dishonor' when talking about personal or social disgrace.
رسمی/رایج. مشابه dishonor به کار میرود اما اغلب برای از دست دادن شهرت جدیتر یا شرمساری استفاده میشود.
Formal/common. Used similarly to 'dishonor' but often for very serious loss of reputation or shame.